Gevoelens bij eierstokkanker

Horen dat je eierstokkanker hebt, kan leiden tot uiteenlopende reacties. Het is immers een ziekte die ernstige gevolgen kan hebben. De reacties lopen uiteen van boosheid, angst en ontkenning tot vastberadenheid en strijdbaarheid. Ieder mens is uniek en reageert op zijn of haar eigen wijze. Sommige mensen reageren direct in het gesprek met de arts, bij veel anderen dringt de boodschap pas later door. Er kunnen verschillende gevoelens optreden bij de diagnose eierstokkanker, zoals ontkenning, angst, boosheid en verdriet, somberheid  en eenzaamheid.

Ontkenning van eierstokkanker

Voor veel mensen die horen dat ze eierstokkanker hebben, lijkt de wereld even stil te staan. Het kost vaak enige tijd om een ingrijpende diagnose als eierstokkanker te verwerken. ‘Gaat het wel over mij? Zit ik in een slechte droom?’ Niets lijkt meer zeker in uw leven, misschien bent u teleurgesteld in uw lichaam. Het is heel normaal dat het feit dat u kanker heeft pas langzaam tot u doordringt en dat u zich zorgen maakt over hoe het verder moet. Welke behandelingen zijn er mogelijk, hoe reageer ik daar op en wat zijn mijn kansen? Zeker kort na het horen van de diagnose ervaren veel mensen gevoelens van ontkenning en onzekerheid.

Angst en zorgen bij diagnose eierstokkanker

Uw toekomst lijkt er opeens heel anders uit te zien. Ook angst en zorgen horen erbij: wat zijn de gevolgen van de ziekte? Wat houden de behandelingen in, zal ik beter worden, zal ik pijn hebben of ga ik dood? En u kunt zich grote zorgen maken over hoe het moet met uw werk of met uw partner of gezin als zij er alleen voor komen te staan.

Boosheid of verdriet bij diagnose eierstokkanker

Vaak zijn mensen in eerste instantie boos of verdrietig als ze zich realiseren dat ze eierstokkanker hebben. Boos of verdrietig dat dit jou overkomt, dat je lichaam je in de steek lijkt te laten of omdat je rekening moet gaan houden met deze ziekte. U kunt zich machteloos voelen en uw boosheid, frustratie en machteloosheid afreageren op uw naaste omgeving. Mensen met uitzaaiingen zijn natuurlijk heel verdrietig dat zij niet meer kunnen genezen. Vrouwen met eierstokkanker die hun baarmoeder en eierstokken moeten missen, maar nog kinderen hadden willen krijgen, hebben daar vaak ook veel verdriet om.

Somberheid bij diagnose eierstokkanker

Soms worden mensen terneergeslagen, somber en zien zij het even niet meer zitten. U heeft nergens meer zin in, uw werk, relaties en hobby’s lijken hun glans te hebben verloren en u wilt het liefst de hele wereld buitensluiten. U kunt schrikken van zulke buien, maar het is normaal om somber te zijn als u hoort dat u eierstokkanker heeft of tijdens de behandelingen. Als u langer dan een paar weken heel erg somber blijft, neemt u dan contact op met uw huisarts. Het kan ook zijn dat u zich juist krachtig en sterk voelt: u heeft misschien het gevoel dat u de eierstokkanker de baas wordt of dat het u lukt zich te schikken in uw nieuwe situatie met al zijn onzekerheden. Zaken waar u in eerste instantie tegenop zag vallen mee. Uw omgeving ziet dat u het aankunt en reageert opgelucht.

Eenzaamheid bij diagnose eierstokkkanker

In het begin krijgen mensen met kanker vaak veel aandacht van familie en vrienden. Hoeveel steun u ook krijgt, u kunt zich soms toch heel eenzaam voelen. Vooral ook als de behandelingen afgerond zijn en mensen denken dat u het gewone leven weer oppakt. Op dat moment worden aandacht, begeleiding en steun vaak minder.